Enige tijd geleden was ik op een onderwijscongres. Daar ontmoette ik een andere congresbezoeker aan wie ik mezelf voorstelde. Haar reactie was: “O, je werkt op een reformatorische school, dat is bijzonder. Dat zijn scholen waar ze kinderen indoctrineren.”
Best heftig, zo’n reactie. Toen volgde een diepgaand gesprek over waarden en normen.
Mijn gesprekspartner hanteerde ook normen. Die van haar waren anders dan die van de buren. Vroeger waren haar normen overigens ook anders dan vandaag.
Binnen het reformatorische onderwijs hanteren we ook een Norm: de Bijbel. Dat is een Norm die we niet zelf bedacht hebben, het is een Norm buiten onszelf. Dat is een Norm die vandaag niet anders is dan vroeger. Zo’n Norm geeft duidelijkheid en houvast, in je eigen leven, maar ook voor kinderen. Wat is het waardevol om kinderen met die Norm te leren leven. Dat is geen indoctrinatie, maar juist het beste zoeken voor deze kinderen. Voor tijd en eeuwigheid.
Geen opmerkingen:
Een reactie plaatsen